Leliesluis

Het water van de Prinsengracht lag vroeger lager (op polderniveau) dan dat van de Keizers- en Herengracht. Omdat de Leliegracht dwars op deze drie grachten werd aangelegd, was er een sluis nodig om van het ene waterpeil naar het andere te komen. Ook wel de Leliesluis.

Je kunt je voorstellen dat boten hier soms een tijd moesten wachten tot het waterpeil was aangepast. Dat was niet ideaal, want de Prinsengracht was een van de belangrijkste vaarroutes van de stad. Boeren voeren met boten vol groenten en andere waren van buiten Amsterdam naar de markten in de stad en moesten hier vaak wachten.

Daar is een mooie term voor: boerenverdriet. Die trouwens al eerder was ontstaan, namelijk in 1450 bij een sluis tussen het Singel en het Spui (die inmiddels verdwenen is door het dempen van het water), maar bleek ook hier helaas weer goed van toepassing.