Hannekes Boom

Wist je dat in de zestiende eeuw de stadsmuur ook op het water werd doorgetrokken? Ook via het water moest men door poorten om toegang te krijgen tot de stad. In het IJ stond een muur van boomstammen die de boten tegenhield. Dit kun je zien op het schilderij Gezicht op Amsterdam in vogelvlucht van Cornelis Anthonizoon.

Een toegangspoort op het water bestond uit een poorthuisje, waar de poortwachter zich bevond, en een drijvende boomstam die hij met een houten constructie eenvoud omlaag kon bewegen. De stadsmuur van Amsterdam had meerdere van dit soort poortjes met bomen, die allemaal vernoemd waren naar een vrouw. Op deze plek heette die vrouw Hanneke.

Hanneke's boom bestaat dus eigenlijk al sinds 1662, maar tegenwoordig is het geen toegangspoort meer. Nu kent Amsterdam Hanneke's Boom als horecagelegenheid. Het heeft trouwens een speels karakter, omdat het gebouw gemaakt is van hout. Is dat een knipoog naar de originele Hanneke's boom? Het heeft wel de sfeer van een boomhut voor volwassenen. Gelegen aan het water, pal bij het oosterdok, is het gezellig verlichte terras een fijne plek om samen te komen.